текъутэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(трекъутэ)
1. Зыгуэрым уелэжь пэтрэ къутэн (Ӏэмэпсымэ с. ху.).
руразбить, сломать что-л. в процессе работы (чаще о каком- л. инструменте)
Си мастэ кӀэщӀри дыжэным тескъутащ.— Къэбэрдей ӀуэрыӀуатэ
2. ЗыгуэркӀэ еуэн, убэрэжьын.
руобломать, сломать что-л. об кого-л.
Сэ согубжьри, си анэ, Зей дэмэкъуэм и быдэр Тхъужьеижьу щхьэщӀыдзэм тызокъутэр абдежым.— Къэбэрдей поэзием и антологие
Kitapta geçtiği hali
текъутэн (трекъутэ) перех. гл. 1. разбить, сломать что-л. в процессе работы (чаще о каком- л. инструменте) / Зыгуэрым уелэжь пэтрэ къутэн (Ӏэмэпсымэ с. ху.). * Си мастэ кӀэщӀри дыжэным тескъутащ. Къэб. фольк. 2. переносное обломать, сломать что-л. об кого-л. / ЗыгуэркӀэ еуэн, убэрэжьын. * Сэ согубжьри, си анэ, Зей дэмэкъуэм и быдэр Тхъужьеижьу щхьэщӀыдзэм тызокъутэр абдежым. Къэб. п. и ант. БампӀэр текъутэн см. бампӀэ. Бжэр текъутэн см. бжэ. Гушыкъур текъутэн см. гушыкъу. Зэзыр текъутэн см. зэз.