зытегъэуэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(зытрегъауэ)
1. Къауэ гуэр зытегъэхуэн.
рудать упасть на себя чему-л.
Жыгыр зытегъэуэн.
2. Зыгуэрым къыптекӀуэну Ӏэмал етын.
рупозволить, дать напасть кому-л. на себя
Бийр зытегъэуэн. Абрэджыр зытегъэуэн.
Bu maddedeki ifadeler (1)
фэ зытегъэуэн
Еплъ: фэ
Kitapta geçtiği hali
зытегъэуэн (зытрегъауэ) перех. гл. 1. дать упасть на себя чему-л. / Къауэ гуэр зытегъэхуэн. Жыгыр зытегъэуэн. 2. позволить, дать напасть кому-л. на себя / Зыгуэрым къыптекӀуэну Ӏэмал етын. Бийр зытегъэуэн. Абрэджыр зытегъэуэн. Фэ зытегъэуэн см. фэ.