zaman

zaman далэ – адыгэкӀэ зэманым и цӀэ дыдэращ. 1. лъэхъэнэ, 2. пӀалъэ, 3. игъуэ, 4. щыгъуэ, 5. дапщэщ, - tam zamanında : игъуэ дыдэм, - o zaman ben küçüktüm : а лъэхъэнэм сэ сыцӀыкӀут, - ne zaman döneceksin? : дапщэщ къышыбгъэзэжынур, - zamana uymak : лъэхъэнэм зегъэкӀун, - zaman zaman : зэзэмызэ, - zaman bilimi : лъэхъэнэ щӀэныгъэ, - epey kısa bir zaman : зы телайкӀэ, - bir zaman : зэгуэрэм.

ZAMAN лъэхъан/лъэхъэнэ, ПӀАЛЪ(Э), УАХЪТЭ, ЗЭМАН,

ZAMAN (o ~, o vakit) А лъэхъаным/А лъэхъэнэм, ащыгъум/апщыгъуэ, А УАХЪТЭМ, А ЗЭМАНЫМ;

Kitapta Doğu diyalekti koyu, Batı diyalekti düz, iki diyalektte ortak sözcükler BÜYÜK HARFLE yazılmıştır.