vurmak

vurmak 1. еуэн, 2. укӀын, 3. къэӀуэтэн, 4. теуэн, 5. хэлъхьэн, 6. телъхьэн, 7. тедзэн, 8. пыгъэлъэтын, - adam vurmak : цӀыху укӀын, - adama vurmak : цӀыхум еуэн, - ağaçların gölgesi göle vurmuştu : жыгхэм я жауэр уалэм тыридзат, - bir sırrı açığa vurmak : зы тӀасхъэр Ӏуэтэн, - boynunu vurmak : и щхьэр пыгъэлъэтын, - iğne vurmak : мастэ хэлъхьэн, - ilk vuran : пэбжэуэн, - dibe vurmak : щӀэуэн, - yük vurmak : хьэлъэ телъхьэн, - beraber vurmak : зэдеуэн, - güneş vurmak : дыгъэ еуэн.

VURMAK (birine ~) еон/еуэн; (ео/йоуэ),

VURMAK (üzerine damga/ütü ~) тегъэон/тегъэуэн; (тырегъао/трегъауэ), ТЕДЗЭН (тыредзэ/тредзэ)

VURMAK, PATLAMAK он/уэн (мао/мауэ)

Kitapta Doğu diyalekti koyu, Batı diyalekti düz, iki diyalektte ortak sözcükler BÜYÜK HARFLE yazılmıştır.