uç

uç пэ, лъэныкъуэ, гъунэ, нэз, кӀэдахъуэ - uç uca gelmek : и пэхэр зэхуэзэн, - ucu bucağı olmamak : нэзи гъуни имыӀэн, - ucu birine dokunmak : и пэр зыгуэрым еӀусэн, - bir uçtan bir uca : зы гъунэмрэ адрей гъунэм, - ayaklarının ucuna basarak yürümek : и лъапэхэмкӀэ зекӀуэн, - ayaklarının ucunda durmak : лъапэкӀэ зитӀэн, - dilinin ucunda : и бзэгупэм телъын, - dünyanın bir ucunda : дунем и зы лъэныкъуэм, - iki ucunu bir araya getirmek : и питӀыр зы щӀыпӀэм къэгъэкӀуэн, - ucuna oturmak : пытӀысхьэн, - ucu kurumak : пыгъукӀын, - ucundan yemek : пышхыкӀын.

UÇ ЦЫП(Э)

UÇ (alt ucu) ӀакӀап

UÇ (üst ucu) ӀапакӀ; бэщым ыӀапакӀэ гъумыӀоу, ыӀакӀапэ псыгъуаӀоу щытын фае. : sopan1n üst ucu kalınca, alt ucu daha 1nce olmalı.

Kitapta Doğu diyalekti koyu, Batı diyalekti düz, iki diyalektte ortak sözcükler BÜYÜK HARFLE yazılmıştır.