diş

diş 1. дзэ, 2. пхъэхыдзэ, 3. бжьыныхудзэ, - diş kaplama : дзэтебзэ-дзэ зэӀыхьам тралъхьэ дыжьын -дыщэ пыӀэ, - diş kamaşması : дзэш, - azı dişi : дзэщхьэл, дзэлыщхьэ, - diş kökü : дзэ лъабжьэ, - çocuk dişi : дзыгъуэдзэ, - diş fırçası : дзэлъэщӀ, - koca diş : дзэкъэб, - dişeti hastalığı med. : дзэхъудзэш. - kuzu dişi : щынэдзэ, - seyrek dişli : дзахъэ, - tavşan dişli : дзэмыкъ, - yirmilik diş : тӀощӀыдзэ. - ayrık diş : дзахъэ, - diş gıcırdatmak : дзэр зэрыгъэшхын, - diş izi : дзэкъапӀэ, - ön diş : дзапэфӀанэ, - diş damağı : дзэл, - diş önü : дзапэ, - diş minesi : дзэлыфэ, - diş eti : дзэл, - ön iki diş : шыдыдзэ.

DİŞ цэ/дзэ

Kitapta Doğu diyalekti koyu, Batı diyalekti düz, iki diyalektte ortak sözcükler BÜYÜK HARFLE yazılmıştır.