хуэшэрыуэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(хуэшэрыуэщ)
1. ХуэӀэкӀуэлъэкӀуэн, хуэӀэзэн.
рууметь обращаться с чем-л., искусно владеть чем-л., уметь пользоваться чем-л.
Шэмэджым хуэшэрыуэщ.
2. ФӀыуэ щӀэн, хуэӀэкӀуэлъэкӀуэн (бзэм). Урысыбзэм хуэшэрыуэн.
рухорошо знать (какой-л. язык), отлично владеть (каким-л. языком)
Kitapta geçtiği hali
хуэшэрыуэн (хуэшэрыуэщ) неперех. гл. 1. уметь обращаться с чем-л., искусно владеть чем-л., уметь пользоваться чем-л. / ХуэӀэкӀуэлъэкӀуэн, хуэӀэзэн. Шэмэджым хуэшэрыуэщ. 2. хорошо знать (какой-л. язык), отлично владеть (каким-л. языком) / ФӀыуэ щӀэн, хуэӀэкӀуэлъэкӀуэн (бзэм). Урысыбзэм хуэшэрыуэн.
КӀыщокъуэ Алим и Бзэм и Псалъалъэ, БищӀо Б.Ч.
(хуэшэрыуэщ)
ФӀыуэ щӀэн, хуэӀэкӀуэлъэкӀуэн.
Локотош Ӏэнкуну щытт, а сэлам ехыкӀам хуэшэрыуэу зэрыщымытым гу лъыптэу.— Нал къута, 246
Kitapta geçtiği hali
ХУЭШЭРЫУЭН (хуэшэрыуэщ) лъэмыӀ. (1). ФӀыуэ щӀэн, хуэӀэкӀуэлъэкӀуэн. Локотош Ӏэнкуну щытт, а сэлам ехыкӀам хуэшэрыуэу зэрыщымытым гу лъыптэу. Нал къута, 246.