хуэубын
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(хуеуб)
Зыгуэрым и пащхьэ зыгуэр щыубын, и гугъу Ӏей зыгуэрым хуэщӀын.
руза глаза осуждать, хулить кого-л., злословить о ком-л. перед кем-л.
(хуоуб)
Убыфын.
рууметь, позволять себе за глаза осуждать, хулить кого-л., злословить о ком-л.
(хуеуб)
Зыгуэрым и лъэӀукӀэ, и хьэтыркӀэ зыгуэр убын.
рурастолочь что-л. для кого-л.
(хуоуб)
Убыфын, ущэбыфын.
русуметь растолочь что-л.
Kitapta geçtiği hali
хуэубын I (хуеуб) перех. гл. за глаза осуждать, хулить кого-л., злословить о ком-л. перед кем-л. / Зыгуэрым и пащхьэ зыгуэр щыубын, и гугъу Ӏей зыгуэрым хуэщӀын. II (хуоуб) неперех. гл. уметь, позволять себе за глаза осуждать, хулить кого-л., злословить о ком-л. / Убыфын. III (хуеуб) перех. гл. растолочь что-л. для кого-л. / Зыгуэрым и лъэӀукӀэ, и хьэтыркӀэ зыгуэр убын. IV (хуоуб) перех. гл. суметь растолочь что-л. / Убыфын, ущэбыфын.