хуэгъэӀущын
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(хуегъэӀущ)
1. Хуэущиин, хуегъэджэн.
рунаставлять, учить кого-л.
Уи вауэ щӀалэр ем хуэбгъэӀущщ, Ӏэщэм и пхъэрыр къуажэм кӀуэжащ.— ПащӀэ Бэчмырзэ
2. Зыгуэр щхьэкӀэ щэхуу гъэӀущын.
руподговаривать кого-л. (сделать что-л.)
Бзаджагъэм хуэгъэӀущын.
(хуогъэӀущ)
ИгъэӀущын лъэкӀын, игъэӀущыфын.
рууметь наставлять, уметь учить кого-л.
Kitapta geçtiği hali
хуэгъэӀущын I (хуегъэӀущ) перех. гл. 1. наставлять, учить кого-л. / Хуэущиин, хуегъэджэн. * Уи вауэ щӀалэр ем хуэбгъэӀущщ, Ӏэщэм и пхъэрыр къуажэм кӀуэжащ. П. Б. 2. подговаривать кого-л. (сделать что-л.) / Зыгуэр щхьэкӀэ щэхуу гъэӀущын. Бзаджагъэм хуэгъэӀущын. II (хуогъэӀущ) неперех. гл. уметь наставлять, уметь учить кого-л. / ИгъэӀущын лъэкӀын, игъэӀущыфын.