хуэгъэӀурыщӀэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(хуегъэӀурыщӀэ)
ӀурыщӀэ хуэщӀын, жыӀэщӀэ хуэщӀын.
рузаставить кого-л. быть послушным кому-л.
Шыр хуэгъэӀурыщӀэн.
(хуогъэӀурыщӀэ)
ИгъэӀурыщӀэн лъэкӀын, игъэжыӀэщӀэфын.
русмочь, суметь заставить кого-л. быть послушным, исполнительным; суметь подчинить кого-л.
Быныр хуогъэӀурыщӀэ.
Kitapta geçtiği hali
хуэгъэӀурыщӀэн I (хуегъэӀурыщӀэ) перех. гл. заставить кого-л. быть послушным кому-л. / ӀурыщӀэ хуэщӀын, жыӀэщӀэ хуэщӀын. Шыр хуэгъэӀурыщӀэн. II (хуогъэӀурыщӀэ) неперех. гл. смочь, суметь заставить кого-л. быть послушным, исполнительным; суметь подчинить кого-л. / ИгъэӀурыщӀэн лъэкӀын, игъэжыӀэщӀэфын. Быныр хуогъэӀурыщӀэ.