хуэгъэделэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(хуогъэделэ)
1. Игъэделэн лъэкӀын, гъэделэфын.
русуметь обмануть, провести, одурачить кого-л.
Мо лӀы бзаджэм мурад ищӀащ, щӀалэжьыр хуэгъэделэмэ, и шыфӀыр къихъуэжыну.— ӀуэрыӀуатэ
2. Гъэделэфын, гъэгъуэщэфын (хъыджэбзыр).
русуметь соблазнить (девушку, женщину)
Хыджэбзыр Ӏущт, зы щӀалэжь и ужь къихьэкӀэ хуэгъэделэнутэкъым.— ӀуэрыӀуатэ
Kitapta geçtiği hali
хуэгъэделэн (хуогъэделэ) неперех. гл. 1. суметь обмануть, провести, одурачить кого-л. / Игъэделэн лъэкӀын, гъэделэфын. * Мо лӀы бзаджэм мурад ищӀащ, щӀалэжьыр хуэгъэделэмэ, и шыфӀыр къихъуэжыну. фольк. 2. суметь соблазнить (девушку, женщину) / Гъэделэфын, гъэгъуэщэфын (хъыджэбзыр). * Хыджэбзыр Ӏущт, зы щӀалэжь и ужь къихьэкӀэ хуэгъэделэнутэкъым. фольк.