хутыкъуэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(мэхутыкъуэ)
1. Дэхуэха хъун.
руоказаться в беспомощном положении, попасть в беду
Мусэ тӀэкӀуи гузавэрт, Зинэ жэщым къежьэжауэ зыгуэркӀэ хутыкъуамэ жиӀэу.— Къашыргъэ ХьэпащӀэ
2. Бэлэрыгъын, мысакъын, зэкъуэхуауэ зыгуэрым ехутылӀэн.
рупроявить беспечность к возможным неожиданностям, попасть врасплох
МазиблкӀэ зауэм ухэтри Зы махуэ ухутыкъуакъым.— Советскэ Къэбэрдейм и ӀуэрыӀуатэхэр
Kitapta geçtiği hali
хутыкъуэн (мэхутыкъуэ) неперех. гл. 1. оказаться в беспомощном положении, попасть в беду / Дэхуэха хъун. * Мусэ тӀэкӀуи гузавэрт, Зинэ жэщым къежьэжауэ зыгуэркӀэ хутыкъуамэ жиӀэу. Къ. Хь. 2. проявить беспечность к возможным неожиданностям, попасть врасплох / Бэлэрыгъын, мысакъын, зэкъуэхуауэ зыгуэрым ехутылӀэн. * МазиблкӀэ зауэм ухэтри Зы махуэ ухутыкъуакъым. Сов. Къэб. фольк.