убзэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(мэубзэ)
1. Зыгуэр фӀыуэ лъагъуныгъэм къыхэкӀыу дахэ куэд жеӀэн, гъэфӀэн, и мыхъумыщӀагъэр гъэгъун.
руласкать кого-л., любезничать с кем-л.
Ущытмэ далъэ, ущылъмэ убзэ.— Псалъэжьхэр
2. Зыгуэрым фӀыуэ зыкъебгъэлъагъуу зыгуэр къыпыхын щхьэкӀэ, щхьэгъэщхъыныгъэ зыхэлъ фэрыщӀу щытын.
руугодничать перед кем-л., подлизываться к кому-л.
Акъылыр къалэнкъым, хабзэр убзэнкъым.— ӀуэрыӀуатэ
Kitapta geçtiği hali
убзэн (мэубзэ) неперех. гл. 1. ласкать кого-л., любезничать с кем-л. / Зыгуэр фӀыуэ лъагъуныгъэм къыхэкӀыу дахэ куэд жеӀэн, гъэфӀэн, и мыхъумыщӀагъэр гъэгъун. * Ущытмэ далъэ, ущылъмэ убзэ. (погов.) 2. угодничать перед кем-л., подлизываться к кому-л. / Зыгуэрым фӀыуэ зыкъебгъэлъагъуу зыгуэр къыпыхын щхьэкӀэ, щхьэгъэщхъыныгъэ зыхэлъ фэрыщӀу щытын. * Акъылыр къалэнкъым, хабзэр убзэнкъым. фольк.