къытегъуэгъуэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(къытогъуагъуэ)
1. Зыгуэрым и щӀыӀукӀэ, ищхьэкӀэ щыгъуэгъуэн.
ругреметь над кем-чем-л. (о громе, канонаде)
Уафэр къатегъуэгъуэн. Ди щӀэблэ цӀыкӀухэм... Къатемыгъуагъуэу топыжьхэр ГуфӀэгъуэ яӀэу кърехъу.— ГуащӀэдэкӀым и уэрэд
2. Зыгуэрым текӀиен, тегубжьэн.
рупереносное просторечие кричать на кого-л., ругать кого-л.
- Укъыстемыгъуагъуэт иджы!
Kitapta geçtiği hali
къытегъуэгъуэн (къытогъуагъуэ) неперех. гл. 1. греметь над кем-чем-л. (о громе, канонаде) / Зыгуэрым и щӀыӀукӀэ, ищхьэкӀэ щыгъуэгъуэн. * Уафэр къатегъуэгъуэн. Ди щӀэблэ цӀыкӀухэм... Къатемыгъуагъуэу топыжьхэр ГуфӀэгъуэ яӀэу кърехъу. Гу. и у. 2. переносное просторечие кричать на кого-л., ругать кого-л. / Зыгуэрым текӀиен, тегубжьэн. * - Укъыстемыгъуагъуэт иджы!