зэщӀэӀыгъэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(зэщӀеӀыгъэ)
1. Зыгуэрым щӀэгъэкъуэну хущытын, зыгуэрхэм я хьэлъагъыр шэчын.
руподпирать что-л., быть опорой для чего-л. ; поддерживать что-л.
Унащхьэр зэрыщыту зэщӀэзыӀыгъэр абы щӀэгъэкъуа пкъохэрщ.
2. ӀурыщӀэу щыгъэтын.
рудержать кого-л. (повиновении, послушании, узде)
Мы къэрэхьэлъкъыр зыгуэрурэ зэщӀэмыӀыгъэмэ, нэгъуэщӀ Мэжиди къэхъунщ. Сов. Къэб. ифольк. Анэм Чэзибан быдэу зэщӀиӀыгъащ. Акъ. З.
Kitapta geçtiği hali
зэщӀэӀыгъэн (зэщӀеӀыгъэ) перех. гл. 1. подпирать что-л., быть опорой для чего-л. ; поддерживать что-л. / Зыгуэрым щӀэгъэкъуэну хущытын, зыгуэрхэм я хьэлъагъыр шэчын. Унащхьэр зэрыщыту зэщӀэзыӀыгъэр абы щӀэгъэкъуа пкъохэрщ. 2. переносное держать кого-л. (повиновении, послушании, узде) / ӀурыщӀэу щыгъэтын. Мы къэрэхьэлъкъыр зыгуэрурэ зэщӀэмыӀыгъэмэ, нэгъуэщӀ Мэжиди къэхъунщ. Сов. Къэб. ифольк. Анэм Чэзибан быдэу зэщӀиӀыгъащ. Акъ. З.