зэщӀэудын
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
Зэтешха, зэщӀэукӀа, зэкӀэрыӀулӀа, зэтеда гуэр зэщӀэгъэхун, зэрыгъэутӀыпщын, зэкӀэрыудын.
руа) (зэщӀеуд) перех. гл. оторвать, отломать нижнюю часть чего-л.
ЩӀалэм шырыкъур зэщӀиудащ.
(зэщӀеуд)
Хуабжьу ешын.
рук.-з. сильно устать, утомиться от чего-л.
-Дыгъашхэ, Анур - нобэ былымхэм къакӀэлъызжыхьурэ сызэщӀиудащ, зы вы псо сшхыным хуэдэу сымэжэлӀащ, - жиӀащ Хьэмид. Гу. и у.
Kitapta geçtiği hali
зэщӀэудын I а) (зэщӀеуд) перех. гл. оторвать, отломать нижнюю часть чего-л. / Зэтешха, зэщӀэукӀа, зэкӀэрыӀулӀа, зэтеда гуэр зэщӀэгъэхун, зэрыгъэутӀыпщын, зэкӀэрыудын. ЩӀалэм шырыкъур зэщӀиудащ. II (зэщӀеуд) перех. гл. к.-з. сильно устать, утомиться от чего-л. / Хуабжьу ешын. -Дыгъашхэ, Анур - нобэ былымхэм къакӀэлъызжыхьурэ сызэщӀиудащ, зы вы псо сшхыным хуэдэу сымэжэлӀащ, - жиӀащ Хьэмид. Гу. и у.