зэфӀэлэлын
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(зэфӀолэл)
1. Лалэу зэфӀэлъын, фӀыуэ зэфӀэмылъын (джыдэр, белыр). Шэмэджыр зэфӀэлэлырти, шэмэдж хьэлэр быдэу даукӀэри ягъхбыдэжащ.
рурасшататься, разболтаться (напр. о косе, топоре)
2. ЗэмыкӀужу, щыгъыр къыщылэлу хуэпауэ щытын.
рубыть небрежно, неряшливо одетым
Сабийм щатӀэгъахэр хуэхъуртэкъым, зэфӀэлэлырт.
3. ЗэфӀэлӀауэ, къарууншэ-къарууншэу, гукъыдэмыжу щытын.
рубыть вялым, слабым
Хьэблэ хъущӀэм зикӀ хэмыкӀ, Губгъуэм дэкӀмэ, зэфӀолэл.— Къэбэрдей поэзием и антологие
Kitapta geçtiği hali
зэфӀэлэлын (зэфӀолэл) неперех. гл. 1. расшататься, разболтаться (напр. о косе, топоре) / Лалэу зэфӀэлъын, фӀыуэ зэфӀэмылъын (джыдэр, белыр). Шэмэджыр зэфӀэлэлырти, шэмэдж хьэлэр быдэу даукӀэри ягъхбыдэжащ. 2. переносное быть небрежно, неряшливо одетым / ЗэмыкӀужу, щыгъыр къыщылэлу хуэпауэ щытын. Сабийм щатӀэгъахэр хуэхъуртэкъым, зэфӀэлэлырт. 3. переносное быть вялым, слабым / ЗэфӀэлӀауэ, къарууншэ-къарууншэу, гукъыдэмыжу щытын. * Хьэблэ хъущӀэм зикӀ хэмыкӀ, Губгъуэм дэкӀмэ, зэфӀолэл. Къэб. п. и ант.