зэкӀэщӀэдзын
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
руа) (зэкӀэщӀедз) перех. гл.
1. Лъэныкъуэ зырызымкӀэ укъуэдиин (Ӏэхэр, лъакъуэхэр).
ру2. к.-з. раскинуть, разметать (руки, ноги)
Лъакъуэхэр зэкӀэщӀэдзын.
Еплъ: зэбгрыдзын. 2
3. Зыгуэрхэр зэпэӀэщӀэ щӀын.
руразлучать кого-л.
Унагъуэр зэкӀэщӀадзащ. б) (зэкӀэщӀэдзащ) неперех. гл.
1. Зэбгрыдзауэ щытын.
рубыть разбросанными, находиться далеко друг от друга (о чем-л.)
Унэхэр зэкӀэщӀэдзащ.
2. ЗэпэӀэщӀэу щытын.
рубыть разлученными
Унагъуэ зэкӀэщӀэдзащ.
Kitapta geçtiği hali
зэкӀэщӀэдзын а) (зэкӀэщӀедз) перех. гл. 1. см. зэбгрыдзын. 2. к.-з. раскинуть, разметать (руки, ноги) / Лъэныкъуэ зырызымкӀэ укъуэдиин (Ӏэхэр, лъакъуэхэр). Лъакъуэхэр зэкӀэщӀэдзын. 3. переносное разлучать кого-л. / Зыгуэрхэр зэпэӀэщӀэ щӀын. Унагъуэр зэкӀэщӀадзащ. б) (зэкӀэщӀэдзащ) неперех. гл. 1. быть разбросанными, находиться далеко друг от друга (о чем-л.) / Зэбгрыдзауэ щытын. Унэхэр зэкӀэщӀэдзащ. 2. переносное быть разлученными / ЗэпэӀэщӀэу щытын. Унагъуэ зэкӀэщӀэдзащ.