зэгуэдзэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(зэгуедзэ)
1. Гуэбдэу, гуэпӀулӀэу зыр зым егъэубыдын, егъэбыдылӀэн.
русоединить, скрепить что-л. друг с другом (пришив, прибив и т. п.)
ЩэкӀыр бгъузэти, зэгуэдзэн хуей хъуащ.
2. Гъусэ зэхуэщӀын.
руспарить, объединить кого-л. в пару (чаще-для выполнения работы)
Вэгъуэм шы тӀурытӀ зэгуадзэу щытащ.— Ӏуащхьэмахуэ
Kitapta geçtiği hali
зэгуэдзэн (зэгуедзэ) перех. гл. 1. соединить, скрепить что-л. друг с другом (пришив, прибив и т. п.) / Гуэбдэу, гуэпӀулӀэу зыр зым егъэубыдын, егъэбыдылӀэн. ЩэкӀыр бгъузэти, зэгуэдзэн хуей хъуащ. 2. переносное спарить, объединить кого-л. в пару (чаще-для выполнения работы) / Гъусэ зэхуэщӀын. * Вэгъуэм шы тӀурытӀ зэгуадзэу щытащ. Ӏуащхь.