зыкӀэрыгъэхун
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(зыкӀэрегъэху)
1. Зыгуэр зыӀэщӀэгъэхун, зыкӀэрыдзэын.
рууронить что-л.
Бэлътоку зыкӀэрыгъэхун.
2. ПщӀыгъуу кӀуэ гуэр уи ужь къинэн, къызэнэкӀын.
рупозволить кому-л. отстать от себя (задержаться)
Аргъынэ кӀыхьым иригъэша щӀалэр лӀым мащӀэу зыкӀэригъэхуащ.
3. Зыгуэрым къыпыкӀын, зыгуэр уи ужь игъэкӀын, зыщӀыпӀэ къэгъэнэн.
рупросторечие избавиться, отвязаться от кого-чего-л.
Ныбжьэгъу Ӏейхэр зыкӀэрыгъэхун. Уи гъусэр зыкӀэрыгъэхун. Истребителыр зыкӀэрагъэхун щхьэкӀэ, бомбардировщикхэм заугъуейуэ хуежьащ. Ӏуащхь.
Kitapta geçtiği hali
зыкӀэрыгъэхун (зыкӀэрегъэху) перех. гл. 1. уронить что-л. / Зыгуэр зыӀэщӀэгъэхун, зыкӀэрыдзэын. Бэлътоку зыкӀэрыгъэхун. 2. переносное позволить кому-л. отстать от себя (задержаться) / ПщӀыгъуу кӀуэ гуэр уи ужь къинэн, къызэнэкӀын. Аргъынэ кӀыхьым иригъэша щӀалэр лӀым мащӀэу зыкӀэригъэхуащ. 3. просторечие избавиться, отвязаться от кого-чего-л. / Зыгуэрым къыпыкӀын, зыгуэр уи ужь игъэкӀын, зыщӀыпӀэ къэгъэнэн. Ныбжьэгъу Ӏейхэр зыкӀэрыгъэхун. Уи гъусэр зыкӀэрыгъэхун. Истребителыр зыкӀэрагъэхун щхьэкӀэ, бомбардировщикхэм заугъуейуэ хуежьащ. Ӏуащхь.