зыкӀэлъыгъэкӀуэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(зыкӀэлъегъакӀуэ)
1. Уи ужь иту зыгуэр гъэкӀуэн.
рузаставить, вынудить кого-л., позволить кому-л. идти вслед за собой
Мыщэм щакӀуэр зыкъомрэ зыкӀэлъигъэкӀуа нэужь, къызэщӀэувыкӀащ.
2. УздэщыӀэм зыгуэр гъэкӀуэн, уи деж къэгъэкӀуэн.
рузаставить, вынудить кого-л. ходить к себе
Сэ куэдрэ фызыкӀэлъызгъэкӀуэнкъым, фи Ӏуэхур фхузэфӀэзгъэкӀынщ.
3. КӀуэгъужэгъуу зыгуэр зыхущыгъэтын.
рупозволить кому-л. общаться, поддерживать связь с собой
Ди ныбжьэгъур пагэ хъуащи, дызыкӀэлъигъэкӀуэжыркъым. КъыпкӀэлъыкӀуэм узыкӀэлъигъэкӀуэнущ. (погов.)
Kitapta geçtiği hali
зыкӀэлъыгъэкӀуэн (зыкӀэлъегъакӀуэ) перех. гл. 1. заставить, вынудить кого-л., позволить кому-л. идти вслед за собой / Уи ужь иту зыгуэр гъэкӀуэн. Мыщэм щакӀуэр зыкъомрэ зыкӀэлъигъэкӀуа нэужь, къызэщӀэувыкӀащ. 2. заставить, вынудить кого-л. ходить к себе / УздэщыӀэм зыгуэр гъэкӀуэн, уи деж къэгъэкӀуэн. Сэ куэдрэ фызыкӀэлъызгъэкӀуэнкъым, фи Ӏуэхур фхузэфӀэзгъэкӀынщ. 3. позволить кому-л. общаться, поддерживать связь с собой / КӀуэгъужэгъуу зыгуэр зыхущыгъэтын. Ди ныбжьэгъур пагэ хъуащи, дызыкӀэлъигъэкӀуэжыркъым. КъыпкӀэлъыкӀуэм узыкӀэлъигъэкӀуэнущ. (погов.)