зыгъэтхъэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(зегъатхъэ)
1. ӀэфӀу, зыбгъэнщӀыху шхэн.
рунаесться вслать, вдоволь
ӀэфӀыкӀэкӀэ зыгъэтхъэн. ПхъэщхьэмыщхьэкӀэ зыгъэтхъэн. ЛыкӀэ зыгъэтхъэн.
2. Узыхуей бгъуэту псэун.
ружить в достатке, благополучии
ЛӀым и гъащӀэр зигъатхъэу ихьащ.
Kitapta geçtiği hali
зыгъэтхъэн (зегъатхъэ) перех. гл. 1. наесться вслать, вдоволь / ӀэфӀу, зыбгъэнщӀыху шхэн. ӀэфӀыкӀэкӀэ зыгъэтхъэн. ПхъэщхьэмыщхьэкӀэ зыгъэтхъэн. ЛыкӀэ зыгъэтхъэн. 2. переносное жить в достатке, благополучии / Узыхуей бгъуэту псэун. ЛӀым и гъащӀэр зигъатхъэу ихьащ.