зыбгъэдэгъэкӀын
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(зыбгъэдегъэкӀ)
1. къыбгъэдэт, уи гъунэгъу, гъусэ гуэр ӀугъэкӀын.
руотстранить, отодвинуть кого-л. от себя
Гъусэр зыбгъэдэгъэкӀын. Сабийр зыбгъэдэгъэкӀын. Къыбгъэдэтыр зыбгъэдэгъэкӀын.
2. Къыббгъэдэт гуэр, гъусэ гуэр ӀукӀыну хуит щӀын.
рупозволить кому-л. отойти от себя
ЩӀалэм и ныбжьэгъур зыбгъэдигъэкӀри унэм щӀыхьэжащ.
3. ЗыхэгъэкӀын, унагъуэ щхьэхуэу гъэтӀысын.
руотделить кого-л. от себя, дать кому-л. возможность жить самостоятельно
Адэ-анэм къуэмрэ нысэмрэ зыбгъэдагъэкӀащ.
Kitapta geçtiği hali
зыбгъэдэгъэкӀын (зыбгъэдегъэкӀ) перех. гл. 1. отстранить, отодвинуть кого-л. от себя / къыбгъэдэт, уи гъунэгъу, гъусэ гуэр ӀугъэкӀын. Гъусэр зыбгъэдэгъэкӀын. Сабийр зыбгъэдэгъэкӀын. Къыбгъэдэтыр зыбгъэдэгъэкӀын. 2. позволить кому-л. отойти от себя / Къыббгъэдэт гуэр, гъусэ гуэр ӀукӀыну хуит щӀын. ЩӀалэм и ныбжьэгъур зыбгъэдигъэкӀри унэм щӀыхьэжащ. 3. переносное отделить кого-л. от себя, дать кому-л. возможность жить самостоятельно / ЗыхэгъэкӀын, унагъуэ щхьэхуэу гъэтӀысын. Адэ-анэм къуэмрэ нысэмрэ зыбгъэдагъэкӀащ.