зегъэубын
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(зрегъэуб)
МыхъумыщӀагъэ зыхужегъэӀэн, зыгуэр зыхуэгъэпсэлъэн.
рудать, позволить кому-л. ругать себя; дать кому-л. повод злословить о себе
Гуп узыхэтым зумыгъэуб. Зегъэуби, уи бын пӀыж. (погов.)
Kitapta geçtiği hali
зегъэубын (зрегъэуб) перех. гл. дать, позволить кому-л. ругать себя; дать кому-л. повод злословить о себе / МыхъумыщӀагъэ зыхужегъэӀэн, зыгуэр зыхуэгъэпсэлъэн. Гуп узыхэтым зумыгъэуб. Зегъэуби, уи бын пӀыж. (погов.)