гъуэщэн
Türkçe-Adıgece Sözlük, Fahri Huvaj
Kitapta geçtiği hali
гъощэн/гъуэщэн (мэгъуащэ/мэгъуащэ); гъэгъощэн/гъэгъуэщэн егъэгъуащэ/егъэгъуащэ); щыон/щыуэн (щэо/щоуэ); шъхьэпэрэзэн (мэшъхьэпэразэ); пэрэзэн/БЭРЭЗЭН (мэпэразэ/МЭБЭРАЗЭ); гъэшӀэгъон/ гъэщӀэгъуэн (егъэшӀагъуэ/егъэщӀагъуэ); ŞAŞIRMAK
гъуэщэн → гъошэн; ŞAŞIRMAK
Bu sonuç kitaptaki 2 maddeden oluşuyor. Kitapta Doğu diyalekti koyu, Batı diyalekti düz, iki diyalektte ortak sözcükler BÜYÜK HARFLE yazılmıştır.
Ayrıca bakınız: гъошэн
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(мэгъуащэ)
1. Щыуэу здэмыкӀуапхъэкӀэ кӀуэн; щхьэрыуэн.
рузаблудиться
ЩакӀуэ сыкъэкӀуати, тӀэкӀу мащӀэу сыгъуэщащ.— Зы едзыгъуэу зэхэлъ пьесэхэр
2. ЗэрыщӀыпхъэм, зэрыжыӀэпхъэм темыхуэу зыгуэр щӀэн, жыӀэн.
рузаблуждаться, ошибаться
Сыгъуэщащ, къысхуэгъэгъу, сэ а Ӏуэхур згъэзэкӀуэжынщ.
+1 örnek
Гъуэщащ жыпӀэу цӀыхур хэутэн умыщӀ.— Псалъэжьхэр
Bu maddedeki ifadeler (1)
гъуэщарэ щыуауэ
рунисколько, ничуть, совсем ничего (о полном отсутствии чего-л.).
Kitapta geçtiği hali
гъуэщэн (мэгъуащэ) неперех. гл. 1. заблудиться / Щыуэу здэмыкӀуапхъэкӀэ кӀуэн; щхьэрыуэн. * ЩакӀуэ сыкъэкӀуати, тӀэкӀу мащӀэу сыгъуэщащ. Пьесэхэр. 2. переносное заблуждаться, ошибаться / ЗэрыщӀыпхъэм, зэрыжыӀэпхъэм темыхуэу зыгуэр щӀэн, жыӀэн. Сыгъуэщащ, къысхуэгъэгъу, сэ а Ӏуэхур згъэзэкӀуэжынщ. * Гъуэщащ жыпӀэу цӀыхур хэутэн умыщӀ. (погов.) Гъуэщарэ щыуауэ нисколько, ничуть, совсем ничего (о полном отсутствии чего-л.).
КӀыщокъуэ Алим и Бзэм и Псалъалъэ, БищӀо Б.Ч.
(мэгъуащэ)
1. Щыуэу здэмыкӀуапхъэмкӀэ кӀуэн; щхьэрыуэн.
[Аслъэныкъуэ:] Си Ӏэпкълъэпкъыр къыздэмыбзэми, си щхьэр фӀэлэлу уэрам мащӀэ сыдэта – и кӀэм сыгъуащэри, сыкъэгувэпащ.— МелыӀыч, 437
+2 örnek
Абазэхэр къыщыкӀуа лъэхъэнэм гъуащэу щепсыха щхьэлыжьым къэблэгъэжат Бэлацэрэ Лурэ.— Хъуэпсэгъуэ нур, 301
Джэдэхъуу пашэр зэ гъуэщамэ, Хъушэм яхэткъым мыгъуэщэн.— Къуршым докӀ. «Дамыгъэ», 73
2. ЗэрыщӀыпхъэм, зэрыжыӀапхъэм темыхуэу зыгуэр щӀэн, жыӀэн; щыуэн.
Данэ защӀэкӀэ хуэпауэ Гуащэм ещхьхэр зэи мыгъуащэ— Индийскэ поэмэ, 358
Kitapta geçtiği hali
ГЪУЭЩЭН (мэгъуащэ) лъэмыӀ. (17). 1. (16). Щыуэу здэмыкӀуапхъэмкӀэ кӀуэн; щхьэрыуэн. [Аслъэныкъуэ:] Си Ӏэпкълъэпкъыр къыздэмыбзэми, си щхьэр фӀэлэлу уэрам мащӀэ сыдэта – и кӀэм сыгъуащэри, сыкъэгувэпащ. МелыӀыч, 437. Абазэхэр къыщыкӀуа лъэхъэнэм гъуащэу щепсыха щхьэлыжьым къэблэгъэжат Бэлацэрэ Лурэ. Хъуэпсэгъуэ нур, 301. Джэдэхъуу пашэр зэ гъуэщамэ, Хъушэм яхэткъым мыгъуэщэн. Къуршым докӀ. «Дамыгъэ», 73. 2. (1). зэхь. ЗэрыщӀыпхъэм, зэрыжыӀапхъэм темыхуэу зыгуэр щӀэн, жыӀэн; щыуэн. Данэ защӀэкӀэ хуэпауэ Гуащэм ещхьхэр зэи мыгъуащэ. «Индийскэ поэмэ», 358.