гуэжын
Адыгэбзэ Псалъалъэ, Багъы П.М.
(гуож)
1. Зыгуэрым, зи гъусэм жэкӀэ гуэкӀын пэӀэщӀэ зыщӀын.
руотбежать в сторону от кого-чего-л.
Гъуэгум ирикӀуэ шууитӀым языр гуэжри щӀыбымкӀэ иунэтӀащ.— КӀэрашэ Тембот
2. Жыгхэм; къэкӀыгъэхэм къудамэщӀэ къакъуэкӀыкӀын.
рудать побег (о растении)
Кхъужьейм къудамэ гуэжын.
3. Псы ежэхым нэгъуэщӀ псы ежэх къыхэжын.
руответвляться (от реки, ручья)
Тэрч гуожри псыӀэрышэхэр гъавэ щӀапӀэхэм холъадэ.
Kitapta geçtiği hali
гуэжын (гуож) неперех. гл. 1. отбежать в сторону от кого-чего-л. / Зыгуэрым, зи гъусэм жэкӀэ гуэкӀын пэӀэщӀэ зыщӀын. * Гъуэгум ирикӀуэ шууитӀым языр гуэжри щӀыбымкӀэ иунэтӀащ. КӀ. Т. 2. дать побег (о растении) / Жыгхэм; къэкӀыгъэхэм къудамэщӀэ къакъуэкӀыкӀын. Кхъужьейм къудамэ гуэжын. 3. ответвляться (от реки, ручья) / Псы ежэхым нэгъуэщӀ псы ежэх къыхэжын. Тэрч гуожри псыӀэрышэхэр гъавэ щӀапӀэхэм холъадэ.